Emigracja polskich pielęgniarek

Do Wielkiej Brytanii i innych krajów.

Polskie pielęgniarki pracują praktycznie w każdym kraju europejskim, w USA, Kanadzie, krajach Arabskich np. Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Arabii Saudyjskiej, Australii, Nowej Zelandii. W przeszłości popularne były wyjazdy na kontrakty do Libii. Polskie pielęgniarki są cenione zagranicą ze względu na ich wszechstronne wykształcenie, umiejętności i szybką adaptację do warunków pracy.

Ile polskich pielęgniarek praktykuje poza granicami Polski?

Tak naprawdę tego nie wie nikt, ponieważ w Polsce nie prowadzi się takich oficjalnych statystyk, a Izby Pielęgniarskie jedynie udostępniają dane o pobranych Zaświadczeniach o Uznaniu Kwalifikacji Zawodowych. Tylko niektóre państwa zbierają i publikuje dane o narodowości zatrudnionego personelu medycznego.  Dodatkowo wiele polskich pielęgniarek, ze względu na barierę językową, pracuje jako opiekunki, dlatego nie będą ujęte w żadnych statystykach.

Tab. 1      Państwa OECD z najwyższą liczbą pielęgniarek wykształconych w Polsce, dane z 2020 roku

Niemcy*	17000
Wielka Brytania	2481
Włochy	2296
Kanada	601
Norwegia	468
Belgia	361

Dane opracowane na podstawie: Health Workforce Migration  : Foreign-trained nurses by     country of origin – Stock https://stats.oecd.org/index.aspx?queryid=68339# *dane dla roku 2019

Dlaczego pielęgniarki wyjeżdżają? Główne powody.

1) Zarobki

Nie da się ukryć, że jest to jeden z najbardziej powszechnych powodów do wyjazdu. Mimo, że w Polsce sytuacja się zmienia i pielęgniarki zarabiają coraz więcej to nadal stosunek zarobków do kosztów życia jest lepszy w państwach zachodnioeuropejskich, skandynawskich, arabskich.

W wielu państwach zarobki są jawne, zależne głównie od doświadczenia zawodowego, a ścieżka awansu jest jasno określona.

2) Chęć poprawy warunków pracy, szacunek

Na wielu grupach dyskusyjnych można zaobserwować, że polskie pielęgniarki nie są zadowolone z warunków pracy, doświadczają braku szacunku ze strony pacjentów, rodzin czy lekarzy, a także skarżą się na brak solidarności zawodowej. Podejmują wtedy decyzję o emigracji, aby poprawić swoją sytuację zawodową i doświadczyć szacunku jakim darzy się pielęgniarki na przykład w Wielkiej Brytanii.  Oczywiście nigdzie praca zawodowa nie jest usłana różami i zdarzają się różne, czasami niemiłe sytuacje, ale ostatecznie zazwyczaj bilans wychodzi na plus 😊

3) Przypadki losowe, powody rodzinne

Bardzo często emigracja nie była planowana ale splot różnych okoliczności, czasami dramatycznych doprowadził do wyjazdu i rozpoczęcia życia w nowym otoczeniu. Nie ma lepszych i gorszych motywacji do wyjazdu i emigracji. Każdy wyjazd czegoś nas nauczy i zmieni postrzegania świata.

4) Chęć przeżycia przygody i chęć rozwoju

Wyjazd może być po prostu dobrą przygodą, okazją do podszlifowania języka, poznania nowych ludzi, kształcenia się i rozwijania zawodowego w międzynarodowych środowisku.

Wady i zalety emigracji.

O zaletach emigracji łatwo się pisze i mówi – lepsze zarobki, poprawa standardu życia i warunków pracy, przygoda, rozszerzenie horyzontów, poznanie nowych ludzi.

O wiele rzadziej ludzie przyznają się do ciemniejszej strony emigracji.

Tęsknota za rodziną, przyjaciółmi – nie zawsze możliwa jest przeprowadzka z rodziną i najczęściej przyjaciele pozostają w Polsce. W dobie pandemii podróże są bardzo utrudnione, na szczęście rozwój technologii umożliwia nam stałą komunikację, ale często brakuje osobistego kontaktu, omijają nas różne wydarzenia rodzinne.

Poczucie, iż ”Zawsze będziemy emigrantami” – to sprawa bardzo indywidualna, niektórzy bardzo szybko się asymilują, uczą się języka, przejmują zwyczaje, a inni nawet po wielu latach czują się obco i „nie u siebie”. Czasami niestety doświadcza się dyskryminacji na tle narodowościowym, niektórzy potrafią sobie z tym poradzić, inni wracają do Polski lub szukają bardziej przyjaznego kraju.

Trudności z uznaniem kwalifikacji zawodowych, praca poniżej kwalifikacji – najczęsciej związane jest to z niskimi poziomem języka. Chcąc pracować w zawodzie pielęgniarki w Wielkiej Brytanii trzeba zdać egzamin językowy IELTS lub OET i często jest to przeszkoda nie do pokonania. Bez rejestracji w Nursing and Midwifery Council (NMC) można liczyć wyłącznie na pracę opiekuna

Niezadowalające warunki pracy, problemy finansowe – w Wielkiej Brytanii istnieje takie powiedzenie „za płotem sąsiada trawa jest zawsze bardziej zielona”. W Polsce wydaje się, że emigracja rozwiąże wszystkie problemy, niestety i tutaj ludzie doświadczają dyskryminacji, mobbingu, presji w pracy.

W Londynie, gdzie ceny wynajmu sięgają kosmosu, bardzo często pielęgniarki mają problemy finansowe i trudności z utrzymaniem się z jednej pensji. Bywa, że standard się obniża, bo np. tam miałaś/-eś duży dom, a w Londynie zagrzybione mieszkanie lub pokój.

Zwiększone ryzyko utraty prawa wykonywania zawodu – w Wielkiej Brytanii oczekuje się od pielęgniarek wysokich standardów pracy. W każdym miejscu pracy trzeba przestrzegać szeregu procedur, protokołów. Być profesjonalnym, uprzejmym i skoncentrowanym na pacjencie, a bardzo często także na rodzinach, które potrafią być bardzo roszczeniowe. Każdy może zgłosić zaniedbanie pielęgniarki do NMC, często robią to studenci i rozpoczyna się śledztwo, które czasami może trwać latami. Często śledztwo kończy się umorzeniem, ale w określonych przypadkach pielęgniarki zostają zawieszone lub tracą PIN. Informacje o takich przypadkach można uzyskać na stronie NMC.