Praca na bloku operacyjnym w UK

Wpis autorstwa Kingi Cholewy

Bardzo często na różnych grupach pojawiają się pytania o pracę na bloku operacyjnym dlatego postanowiłam przybliżyć warunki pracy w tym specyficznym środowisku.

Ciekawostki

Ze względów historycznych blok operacyjny nazywa się Theatre (teatr) co dla obcokrajowcóW zabieg. Chirurgia przeniosła się do szpitala, a nazwa pozostała. Jeśli ktoś będzie w Londynie to bardzo polecam Old Operating Theatre Museum w St Thomas Hospital, naprawdę robi wrażenie.

Aby uniknąć nieporozumień z rozmówcą spoza UK, warto doprecyzować, że pracuje się w Operating Theatre. Dla porównania w USA blok nazywany jest OR – Operating Room.

Brytyjską tradycją jest także zwracanie się do chirurgów ze specjalizacją (consultants): Mr (mister)+ nazwisko do mężczyzny lub Miss + nazwisko do kobiety (nawet jeśli jest mężatką i w życiu codziennym posługuje się przedrostkiem Mrs). Wynika to z tego, że w przeszłości istniał podział na studia medyczne i chirurgiczne. Po studiach chirurgicznych nie uzyskiwało się tytułu doktora.

Jak wygląda blok operacyjny w UK?

W każdym szpitalu jest podział na emergency theatres (zwany CEPOD), trauma theatre i elective.

W Emergency Theatres przeprowadza się operację nagłe, ze wskazań życiowych np. niedrożność jelita, ciąża pozamaciczna, a także niezagrażające życiu, ale pilne np. ropnie czy łyżeczkowanie macicy. Emergency Theatres działają 24 godziny na dobę.

Trauma Theatres– operują pacjentów z urazami ortopedycznymi, w niespecjalistycznych szpitalach zazwyczaj operują 6 dni w tygodniu w godzinach 8-17, w specjalistycznych całodobowo.

Elective Theatres – operują pacjentów planowych, każda sala ma przypisaną specjalizację konkretnego dnia tygodnia. Zazwyczaj operują od poniedziałku do piątku od 8-17 z dodatkową listą w sobotę. W trakcie pierwszej i drugiej fali Covid praktycznie zatrzymano wszystkie operacje planowe więc obecnie w niektórych szpitalach operuje się 6 dni w tygodniu nawet do 21, aby zredukować czas oczekiwania.

W niektórych szpitalach można wybrać czy będziesz pracować w emergency, trauma czy elective theatre, w innych jest rotacja.

Każdy blok operacyjny jest trochę inaczej zorganizowany, ale praktycznie wszystkie składają się z:

Theatre – czyli sali operacyjnej w której odbywa się zabieg

Aneasthetic room – pomieszczenie, w którym pacjent jest znieczulany ogólnie lub miejscowo

Recovery – typowo brytyjskie określenie, w innych anglojęzycznych państwach jest to PACU (Post – Aneasthesia Care Unit) sala pooperacyjna, w której pacjent jest wybudzany i monitorowany

Holding bay –  miejsce w którym przygotowani pacjenci czekają na swoją kolej do operacji

Personel bloku operacyjnego

Wbrew pozorom w theatres pracuje się w bardzo zróżnicowanym zespole i oprócz chirurgów i anestezjologów pracują pielęgniarki, ODPs, ODOs i HCA 

Wyróżnia się trzy specjalizacje specyficzne dla bloku operacyjnego: scrub, anaesthetics i recovery.

Scrub nurse – odpowiednik polskiej instrumentariuszki

Anaesthetic nurse – asysta anestezjologa, przygotowuje leki do znieczulenia, uczestniczy w resuscytacji na bloku ale także w szpitalu,

Recovery nurse – wybudza pacjenta, monitoruje parametry życiowe po zabiegu i podejmuje decyzje o wypisie.

 Większość pielęgniarek decyduje się na szkolenie w jednej lub dwóch specjalizacjach, bardzo rzadko w trzech. Od początku mojej przygody z theatres, zdecydowałam się na pracę w recovery i mimo, że miałam możliwość szkolenia się w anestezjologii to z niej zrezygnowałam, ponieważ praca w recovery jest bardziej samodzielna.

Osoby niezwiązane z theatres, nawet pracując w szpitalu rzadko orientują się, że istnieje taki zawód jak Operating Department Practitioner (ODP).  Jest to specjalista, który ukończył dziennie dwuletni kurs lub trzyletnie studia zawodowe i ma uprawnienia do w trzech wymienionych wcześniej specjalizacjach bez konieczności dodatkowego szkolenia. ODPs nie mogą pracować poza blokiem operacyjnym tak jak pielęgniarki, ale w theatres wykonują dokładnie te same czynności, mają takie same możliwości awansu i zarobki. Z czasem większość ODPs decyduje się na pracę w jednej ze specjalizacji głównie scrub lub anestezjologii.

ODOs – Operating Theatre Orderly (band 2) zwani też w niektórych szpitalach porters (chociaż w moim szpitalu nazwanie ODOs porterem kończy się obrazą majestatu, o czym przekonałam się pierwszego dnia pracy). ODOs to krótko mówiąc gońcy, nie mają kierunkowego wykształcenia tylko wewnętrzne szkolenia, przywożą i odwożą pacjentów, odbierają jednostki krwi, zanoszą specimens (wycinki) do laboratorium itp.

HCA – Healthcare Assistants lub Theatre Support Worker (odpowiednik opiekuna medycznego)- zazwyczaj band 2 w NHS co uważam za niesprawiedliwe ponieważ w theatres, mimo braku konieczności formalnego wykształcenia, mają bardzo odpowiedzialną pracę. Przygotowują zestawy i narzędzia do operacji, pomagają w ułożeniu pacjenta, wypełniają w komputerze dokumentację, w trakcie operacji uzupełniają braki lub otwierają pakiety w zależności od sytuacji. Po odpowiednim szkoleniu HCA mogą awansować do band 4 i asystować przy najprostszych zabiegach.

Jak szukać pracy na bloku operacyjnym?

Jeśli jesteś pielęgniarką/pielęgniarzem szukającym pracy na bloku zwłaszcza jako scrub lub w recovery to w większości szpitali preferowane jest wcześniejsze doświadczenie zawodowe. Jeśli aplikujesz spoza UK to najczęściej poszukują kierunkowego doświadczenia, jeśli w UK to wystarczy jakiekolwiek doświadczenie w NHS. Czasami przyjmują pielęgniarki zaraz po ukończeniu szkoły w UK, ale prawie 90% osób z którymi rozmawiałam najpierw pracowało na oddziale. Na stanowisko anaesthetic nurse prawie na pewno będzie wymagany kurs kierunkowy lub doświadczenie w tej specjalizacji w UK lub zagraniczne.

Podobno w niektórych regionach UK przyjmują na blok bez żadnego doświadczenia niezależnie czy masz wykształcenie z UK czy nie, ale w Londynie z tym się nie spotkałam. Oczywiście ODP po uzyskaniu dyplomu aplikują bezpośrednio na blok.

W moim poprzednim artykule pisałam, jak szukać i aplikować o pracę w NHS. Zasady wypełniania aplikacji są takie same, ale czasami trudno odnaleźć interesującą nas ofertę ze względu na niejednolite nazewnictwo stanowisk pracy.

Theatre Nurse/Theatre Practitioner – najczęściej pod tą nazwą kryje się oferta pracy na stanowisku scrub, ale może dotyczyć też Anaesthetic nurse

Anaesthetic Nurse/Anaesthetic Practitioner – tutaj nie będzie niespodzianek, chodzi o anestezjologię

Scrub nurse/Scrub Practitioner – instrumentariuszka, chociaż zdarzają się pomyłki i moja obecna praca była ogłoszona jako scrub, a tak naprawdę w Person Speficification szukali recovery nurse 

Recovery nurse/Recovery practitioner/PACU nurse/PACU practitioner – szukając oferty pracy w recovery warto w wyszukiwarce wpisać „recovery, theatres”, ponieważ w NHS recovery nurse/practitioner to również pielęgniarka psychiatryczna zajmująca się pacjentami na odwyku.

Czy warto pracować na bloku w UK?

Odpowiem krótko: TAK. Warunki pracy są nieporównywalne z pracą na oddziale, koncentrujesz się na jednym pacjencie, dokumentacja jest bardzo okrojona, kontakt z rodziną pacjenta ograniczony, grafik bardziej przystępny (często pracuje się tylko dniówki, prawie wszystkie weekendy i święta wolne).

Nie widzę za wielu minusów, szczególnie jako recovery nurse, ale decydując się na pracę na bloku trzeba brać pod uwagę trochę niższe zarobki (niestety w NHS nie ma dodatku specjalistycznego, a jest mniej unsocial hours). Instrumentariuszki muszą przygotować się na humory chirurgów (niestety, chyba to jedyne miejsce w NHS, gdzie takie zachowania lekarzy są nadal tolerowane), a pielęgniarki anestezjologiczne na branie udziału w reanimacjach w całym szpitalu.

Nie znam przypadku, aby ktoś z bloku operacyjnego wrócił na oddział więc zachęcam do zmiany i chętnie odpowiem na dodatkowe pytania